Wat zou ik graag op de bank hangen. Me niets aantrekkend van het schitterende weer.
Ik zou de gordijnen dichttrekken en de gemiste aflevering van Boer zoekt vrouw gaan kijken. Aan het eind van het programma zou ik ontdekken dat de eerste boer echt het leukste was en dat ik hem zou schrijven als ik mijn lief niet had.

Maar ik heb een lief, geen bank en binnenkort dit huis niet meer.
We houden grote schoonmaak en Marktplaats is een veelbezochte vriend.
We gaan verhuizen. Binnen enkele weken. Ons staat chaos te wachten en een berg schilder- en kluswerk.
Op dit moment hang ik rond op een oud matras in onze bijna lege woonkamer.
Ik lijk wel een junk. Verslaafd aan mijn veilige huisje.

Vandaag staat er een ander interview online. Ik had een goed gesprek met Ezzulia. Het ging over Koosje. Over het taboek en het verhaal. Over het skippen van personages en het hoe en waarom.
Ach, leest u het lekker zelf. Klikkerdeklikklik!

Het is tof dat er aandacht is voor het taboe rondom bipolariteit.
Dank je wel.

Het interview gaat best oke, maar ik luister het niet terug. Ik vertrouw mijn vrienden en familie erop dat het prima ging en ik haast me terug naar mijn bureau.

Ik heb je gehoord! sms’t mijn zusje.
Ben je in Hengelo? Gezellig!Dat zou inderdaad gezellig zijn, bedenk ik als ik weer achter mijn bureau zit.

De uitzending terugluisteren? Klik!

‘Er staat allemaal SPAM op je weblog’, hoorde ik via Twitter.
Geirriteerd keek ik. En inderdaad. 127 reacties van robots die mij iets duidelijk proberen te maken.

Een tijd terug konden bezoekers geen reacties posten omdat mijn SPAM-filter te strak stond afgesteld. Ik gooide alle spamfilters van mijn website. Bye bye. Openheid. Transparantie. Maar 127 reacties van robots waren voor mij net wat te transparant.

Ik knutselde met plugins en probeerde hier en daar wat.
Mocht u nog klachten hebben over mijn site, laat u mij dat dan gerust regelen. Spam er maar op los in mijn mailbox: hoicarice @ caricedewildt.nl.

Soms zie je dingen aankomen die niet leuk zijn. Als je gevoel dan wordt bevestigd, is dat een zuur momentje. Tegen beter weten hoopte je dat het anders zou lopen dan je onderbuik je al aangaf.
Vandaag kreeg ik twee nare berichten.
Het een betrof een naar bericht van een vriendin. Vanaf nu gaat ze weer zonder vriendje door het leven.
Het ander betrof een column die binnenkort door iemand anders wordt geschreven. Vers bloed, verandering van spijs, het ligt niet aan mijn schrijfkwaliteiten, dit is hoe we werken.
Ik was blij met een telefoontje in plaats van een mailtje. Ik betreurde de inhoud, maar vind het geweldig dat ik dit werk een tijd mocht doen.

Vanavond ga ik naar een verdrietige vriendin in de hoop haar minimaal 1 keer te zien lachen.
Ik ben blij dat ik mijn lief heb.

Voor het volledige verhaal van Koosje: KlIk!

*Deze serie bestaat uit vier tekeningen, gemaakt door Lars (die zijn website echt nog gaat bijwerken).

‘Bedankt’, zeg ik. ‘Ik heb veel van je geleerd’.
Ze glimlacht.
Dan geef ik haar een klein cadeautje waar ik een kaart van Loesje op heb geplakt.
‘Dank je wel’, zegt ze. ‘Dat is erg attent’.

We nemen afscheid. Vanaf nu moet ik het zelf doen. Ik ga er lustig op los CGT’en* in het wildt.

*Cognitieve GedragsTherapie

‘Ach’, zeg ik terwijl ik van een alcoholvrije cocktail drink. ‘Ik ga toch flesvoeding geven als ik ooit moeder word’.
‘Hoezo dat dan?’, vraagt ze op verwijtende toon.
‘Omdat ik anders mijn kind vergiftig met de medicatie die ik gebruik’.

Hier klets ik.

Deed u dat vroeger ook wel eens? De samenvatting lezen van het boek dat u ‘moest’ lezen?
Nu is Koosje natuurlijk een boek dat u gelezen moet hebben, maar als iets moet is het niet meer leuk.
U moet dus niets.
Ik heb een tekenaar bereid gevonden om Koosje samen te vatten. De tekenaar heet Lars en is mijn manager. Binnenkort meer! Hopelijk ook op de site van de manager.
KlIK!
Het idee is geinspireerd op dit boekje!