‘Wat wil jij later worden als je groot bent?’, vraagt Manager. Ik besluit me niet af te laten leiden door zijn charismatische charme.
‘Schrijver’, zeg ik dan zonder na te denken.
Of hij wat aan dat antwoord heeft voor de naderende organisatieverandering, betwijfel ik.
Geplaatst onder: Zonder rubriek op 30 July 2009 | 12 Reacties »
We lunchten en kletsten alsof ons leven ervan af hing.
We shopten alsof we net de lotto hadden gewonnen.
We dronken liters koffie en thee, terwijl we steeds zeiden ‘eentje nog’.
Wat zou het fijn zijn om elke dag met Zus op stap te gaan. Daarom moet Zusje ook in het midden van het land gaan wonen.
Ze moet [...]
Geplaatst onder: Absoluut geen fictie op 27 July 2009 | 32 Reacties »
Nadat werd omgeroepen dat we door een seinstoring, wisselwerkingen, blikseminslagen en andere soorten treinterreur niet naar een boekpresentatie konden waar we ons maanden op hadden verheugd, liepen we bedroefd de trein uit. Een kopje koffie op Hoog Catharijne is fijn, maar viel nu in het niet bij de feestelijke avond die op ons wachtte in [...]
Geplaatst onder: Absoluut geen fictie. Helaas niet! op 21 July 2009 | 15 Reacties »
“Ik heb slecht nieuws”, zegt Lief voorzichtig.
Hysterisch kijk ik om.
“De koppakking van de auto is kapot”.
Oei. Dat klinkt gevaarlijk. Het woord ‘koppakking’ heeft bij mij een negatieve bijklank. Ik heb namelijk nog nooit iemand iets positiefs over een ‘koppakking’ horen zeggen. Meestal komt daar dan meteen het woord ‘kapot’ of ‘duur’ achteraan. Ook gebruiken mensen die [...]
Geplaatst onder: Absoluut geen fictie, Zonder rubriek op 20 July 2009 | 12 Reacties »
Begin deze week vond ik dat de wereld best zonder mij kon. Langsrazende treinen, torenhoge gebouwen… Het zag er allemaal erg aantrekkelijk uit. Ik kon me niet concentreren. Nog niet op het beste boek dat er op de wereld was geschreven. Het eten smaakte niet en de mensen om me heen waren bloedirritant.
“Als ik ongesteld [...]
Geplaatst onder: Absoluut geen fictie op 18 July 2009 | 35 Reacties »
Vanochtend huilde ik. Het langverwachte verdrietige vocht wurmde zich voorzichtig langs mijn zonnebril.
Ik snoof en bedacht hoe het allemaal had kunnen zijn als we niet gelukkig waren. Als er iemand in onze omgeving plotseling heel ziek werd. Als ik in een impuls voor een trein zou springen. Waarschijnlijk zouden zowel mijn ouders, lief, familie en [...]
Geplaatst onder: Absoluut geen fictie op 17 July 2009 | 29 Reacties »
Geheel op eigen initiatief liet ik mijn bloed prikken. Ik voelde me slecht. Beroerd. Depressief. Suïcidaal en verrot. Ik stelde me voor hoe het was om voor een trein te springen. De sidderingen kropen over mijn lichaam. Tranen voelde ik niet. Had ik ze maar. Ik zou huilen en daarna was alles weer oke. Ik [...]
Geplaatst onder: Absoluut geen fictie op 15 July 2009 | 13 Reacties »
Bijna de hele dag sliep ik. Als ik buitengeluiden hoorde van de dag die allang was begonnen, trok ik mijn dekens over mijn hoofd, al was het te warm.
Om een uur of vier waagde ik me in de woonkamer te vertonen, om vervolgens op de bank te gaan liggen met een boek. Ik las een deprimenrend [...]
Geplaatst onder: Absoluut geen fictie. Helaas niet! op 12 July 2009 | 15 Reacties »
Het nadeel van een depressie is dat je je rot voelt. In je hoofd flirt je met de dood. Razende treinen lonken naar me. Rijdend over de snelweg is het heel aantrekkelijk om je stuur om te gooien en te eindigen in de vangrail.
‘Verdorie Carice’, zeg ik tegen mezelf. ‘Je hebt een vriend, een leuk [...]
Geplaatst onder: Absoluut geen fictie. Helaas niet! op 10 July 2009 | 176 Reacties »
Mijn haar hangt futloos om mijn hoofd. Als de afdeling lacht om een klassieke kantoorgrap, voel ik me alsof ik in een glazen hokje sta. Niet meedelend in het plezier van anderen. Werktuigelijk maak ik mijn taken af. Zo meteen heb ik vakantie. Hoera. Ik zou kunnen juichen en gillen van geluk.
Mijn lief hangt [...]
Geplaatst onder: Absoluut geen fictie. Helaas niet! op 9 July 2009 | 45 Reacties »