Afgelopen maandag zou ik haar weer zien. Mijn psycholoog die ik laatst op een feestje bij mijn een goede vriendin trof. De psycholoog met wie het zo goed klikt en waar ik geen afscheid van wil nemen omdat we toevallig dezelfde vriendin hebben.Daar dacht zij ook zo over.Na een praatje van ‘wat is het toch apart dat we elkaar in dat deel van Nederland troffen’ en ‘dat verwacht je toch niet’, besloten we verder te gaan waar we waren gebleven in de cognitieve wereld van gedragstherapie. Heel professioneel.‘Hoe gaat het met je?’, vroeg ze. Dat doen ze, die psychologen. Ze vragen hoe het met je gaat en dan willen ze een antwoord.‘Gaat wel’, reageerde ik. Eigenlijk was ik meteen boos.‘Ik slaap hartstikke slecht en dat komt omdat ik geen Seroquel meer heb’.Ze wil iets zeggen, maar ik praat gewoon door.‘Dat heb ik toen al wel gezegd, tegen psychiater en SPV-er, maar nee hoor. Ik kon het gerust nemen. Daar zou ik echt geen slaapproblemen van krijgen’.Ik stop even om adem te halen.‘Ik vind het gewoon een kutstreek’, beëindig ik mijn monoloog.  Nou, kutstreek. Dat zei ik niet, maar het klinkt natuurlijk hartstikke stoer.Ik zei: ‘En toen dacht ik: ‘lekker dan’.’Dat vond ik wat netter klinken.

Psycholoog zet met mij de redenen van het slechte slapen op een rijtje. Ik denk natuurlijk dat het door de Seroquel komt. Natuurlijk. Dat zou ik ook doen (uhm.. ja. Leuke redenering Carice). Het kan ook komen door ouder worden. Die strepen we weg, want ik ben wel volwassen (duh) maar niet oud. Andere reden kunnen zijn: koffie drinken (1 punt), alcohol (don’t even do that) en stress (6 punten bij boosheid).Zumbadansen voor het slapen gaan is niet handig (oei) of andere vormen van sporten. Vrolijk zegt ze dat seksen voor het slapen gaan heel goed werkt. ’s Avonds zou mijn Lief juichen. Hij had dat al vaker gezegd. En ja, het werkt ook voor vrouwen.

Ik schrijf de reden van mijn wakker liggen toe aan het stoppen met medicatie. Mijn psycholoog laat me zien dat er meerdere redenen kunnen zijn. Slaappillen wil ik alleen in spoedeisende, urgente noodgevallen. Daarom volg ik de instructies van De Psycholoog op. ’s Avonds doe ik een uur voor het slapen gaan allemaal relaxte dingen. Geen twitter, hyves of weblog. Maar yoga, een warme douche en verse muntthee. Rustige seks en wierrook. Of hoewel. Laat die rustige wierrook maar weg.

De afgelopen nachten werd ik ’s nachts wakker, maar ik was niet hysterisch. Ik bleef rustig in bed liggen, ging desnoods even naar het toilet en dronk een flesje koud water.Nu ik weer wat gekalmeerd ben en minder boos over ‘De Kutstreek’, kan ik ook met mijn onderzoekershoofd beter nadenken.Andere verklaring voor mijn niet-slaapgedrag:- Door de lithium heb ik ontzettend veel dorst en drink ik veel water. Daardoor moet ik ’s nachts ook vaak naar het toilet. Door de Seroquel werd ik knock-out geslagen en sliep ik door met een blaas die op knappen stond. Nu word ik wél wakker en ga vervolgens boos liggen doen omdat ik niet kan slapen endathadiktochgezegd en watisditvooreenkutstreek.- Zonder Seroquel ben ik gevoeliger voor hypomanie. Wat doet men vooral níet bij hypomaan gedrag? Slapen. Ik dwing mezelf tot rust.